Autor w swojej poezji kontempluje powtarzalność i regularność świata. Zbiór zawiera wiersze, które są religijnymi konfesjami, daleko im jednak do fanatyzmu i autorytatywnej refleksji nad rzeczywistością. Mogielnicki, pozostając pod wpływem Zbigniewa Herberta, wybrał z jego poezji to, co w niej najlepsze: uwrażliwienie na fakt istnienia i odmienność drugiego człowieka oraz konieczność kierowania się w życiu nie instynktem i emocjami, ale umiarem i wiedzą.
Książka wyróżniona Nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek w roku 1999.
